Dorpsfiguren 3

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Victor1.jpg
Victor3-1.jpg

Victor Ivens, was in Meerdonk goed gekend als kerksuise en stoelzetter Hij werd geboren op 25 juli 1904 en overleed op 21 december 1996.

Wie in Meerdonk kende Victor niet? Hij was een graag gezien figuur die tot op hoge leeftijd actief bleef in het dorpsleven.

De meeste mensen herinneren zich Victor het beste in de Meerdonkse Sint-Corneliuskerk als Suisse en stoelzetter.

Maar Victor was ook een echte natuurkenner en dorpsfilosoof. Over zijn "plezierige kindertijd" schreef hij een schrift vol herinneringen en van zijn hand verscheen begin de jaren tachtig een verzenbundel "Levensavond".

Sommige mensen drukken zo hun stempel op hun dorp en hun omgeving dat ze er moeilijk weg te denken waren. Zo iemand was Victor Ivens, een man die de natuur en de mensen van een dorp als Meerdonk hoog in zijn vaandel droeg. Victor groeide op bij een tante in Meerdonk, op de Smishoek, nadat zijn vader kort na zijn geboorte gestorven was en zijn moeder met een zwaar huishouden in Beveren bleef. Na zijn huwelijk bleef Victor te Meerdonk wonen om er te boeren, en bomen te "kladden".

Ook was hij "beloper". Hij ging voor de eigenaars van de landerijen, de pacht ontvangen, bomen verkopen enz... Met de fiets doorkruiste hij gans het Waasland.

Maar wie in Meerdonk kende Victor niet van het stoelekensgeld? In 1940 reeds was hij in elke eredienst om de stoelen te zetten en het stoelgeld op te halen. "Ik heb nogal wat pastoors versleten, 'k heb er drie helpen begraven. Iets heel specials, met dat wassen kelkje dat ik dan langs een klein luikje in de kist moest zetten, waarna de priester het sloot".

Huwelijken, begrafenissen, de gewone zondagsmis: Victor was er altijd. Drie jaar heeft hij deze taak laten vallen, omdat zijn vrouw ziek was, maar daarna was hij weer steeds op post.

Daarbuiten besteedde hij een bijzondere zorg aan de drie beelden, die in Meerdonk stonden, gebeeldhouwd door pastoor Gielliet uit Breskens.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

X-1.jpg

Kamiel Schroeyers werd geboren te Kallo op 1 februari 1918, later kwam het gezin wonen in de Schoolstraat te Meerdonk. Kamiel was daar zelden te vinden. Hoe dat kwam? Er was altijd wel een vergadering of repetitie. Hij was voorzitter, secretaris of pennningmeester van een flink aantal verenigingen. Slechts de oud-strijders en de duivenmelkers hebben hem nooit in hun rangen mogen begroeten. Zo'n mensen maakten zich in een klein dorp onmisbaar.

Hoe was het zover gekomen? Kamiels moeder heeft tot in het begin van de zestiger jaren een herberg uitgebaat. En van herbergiers en hun familie wordt natuurlijk één en ander verwacht. Kamiel is ook nooit getrouwd , en had volop tijd om zich voor het verenigingsleven in te zetten.

Als we de ter ziele gegane supportersclub "De Zwaluw", de biljartclub "kijkers zijn zwijgers" en de spaarmaatschappij "de opbeuring" buiten beschouwing laten, vonden we nog 7 verenigingen op zijn actief.
Zo was Kamiel sinds jaar en dag een gewaardeerd klarinetspeler in de Koninklijke fanfare Sint-Cecilia. Geen herhaling, geen uitstap of hij was van de partij.
Sinds in 1967 de voetbalclub White Star Meerdonk werd opgericht  moest iedere betalende toeschouwer aanschuiven voor Kamiels loket om een toegangskaartje te kopen.
De boogschuttersvereniging "De Moedigen" vond eveneens een actief lid in Kamiel. In beide schutterslokalen had men trouwens ook een spaarmaatschappij, en natuurlijk kon Kamiel ook daar niet ontbreken.
 
Toen men voor de jonge motorcrosser Dirk Vereecken een supportersclub oprichtte zocht men naar mensen die ervaring hadden in het leiden van verenigingen. En uiteraard kwam men alweer terecht bij Kamiel.
Maar Kamiel was ook de onvervangbare souffleur voor de plaatselijke toneelkring "er kan nog eentje bij". Al in de vroegere toneelbond Sint-Kornelius die in 1949 werdt ontbonden, had hij als teksthulp gefungeerd. Toen in 1970 een aantal jonge mensen "er kan nog eentje bij" oprichtten kwamen ze als vanzelf bij Kamiel terecht om hem te helpen. Zijn ervaring en inzet waren in die eerste moeilijke jaren zeer belangrijk voor het gezelschap. Een probleem was er: de keuze voor de opvoeringsdagen, want vond maar eens een zaterdag dat Kamiel geen teerfeest had. Dat was een van de kleine voordelen  die Kamiel van zijn vele werk genoot. En er was nog een ander: er was geen café in Meerdonk of Kamiel was er thuis.
Kamiel overleed in Meerdonk op 9 september 1987.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

img001-24.jpg

Robert Vermeiren werd op 23 maart 1924 te Meerdonk geboren. Hij werd in 1943 in de Bisschoppelijke normaalschool van Sint-Niklaas gediplomeerd.

Te Meerdonk werd hij in 1948 als onderwijzer benoemd zodat hij meer dan 30 jaar voor de plaatselijke jeugd stond. Vanaf 1965 was hij ook directeur. Hij had veel aandacht voor de natuur. Hij had een grote collectie opgezette vogels. Eigen werk waarvan de kinderen op school konden genieten.
Sedert 1945 was hij ook leider van het kerkkoor. In die 34 jaar werkte hij aanvankelijk samen met koster Roete en dertig jaar met koster Albert De Bock. Vroeger deed hij het op het hoogzaal met gregoriaans en polyfonie. Later schakelde hij over naar de nederlandse taal.
In de Koninklijke fanfare Sint-Cecilia was hij secretaris en spelend lid. Secretaris was hij vanaf 1967. Op alle aktiviteiten was hij aanwezig, ook op moeilijke momenten. Spelend lid was hij sedert 35 jaar.
Ook op het gebied van sport was hij een bekend figuur. Reeds tijdens de oorlog was hij er bij toen Meerdonk speelde in de vlaamse voetbalbond. Na 1944, toen de ploeg was ontbonden, speelde Robert  jaren lang bij De Klinge. In 1967 kwam hij in het bestuur van het pas gestichte White Star Meerdonk. Van dat ogenblik af betekende voetbal een wekelijkse ontspanning door als bestuurslid mee te gaan naar alle wedstrijden. Vooral de jeugd werd door hem goed gevolgd.
Sedert de stichting was hij lid van de Corneliusvereniging, die te Meerdonk instaat voor de parochiale werken. Het waren ook zijn handen die ieder jaar meehielpen om op de bekende Janusfeesten de tent en de kraampjes recht te zetten. Bij de feesten van driehonderd jaar Meerdonk was Robert de bouwer van het decor van verscheidene wagens uit de stoet.
Hij overleed op 16 oktober 1979. De uitvaart werd door een achthonderd mensen bijgewoond. 

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

© 2011 - 2017 meerdonkopzijneigen.be