Dorpszichten 1900 

Prentkaarten 1900: postkantoor, Dorpstraat, gemeentehuis, kerk, Schoolstraat, Dorpsstraat, Smisstraat.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

De straten waren drie meter breed: arduinen kinderkoppen. De zijpaden in volle zomer: zand, gemengd met koeienmest. De koeien gingen tweemaal per dag van en naar de weide.

De parochiepomp diende om onze dorst te lessen of om elkaar nat te maken.

In de bietentijd lag er op sommige plaatsen 10 cm slijk. Rond Sint-Cecilia werd een zekere De Bock, algemeen bekend als "den appelbock" - omdat hij met appelen leurde- aangeworven om met een kapper de modder van de straat terug op het voetpad te trekken.

Tijdens het hoogtepunt van het jaar, het jaarlijks smeerfeest van de fanfare, waren er voor de kinderen mokjes te rapen. Soms moesten we er voor vechten of ze uit de modder halen. Voor ons was het de enige snoep die we tijdens het jaar hadden.

Dat wij dikwijls een nat pak hadden zal u wel niet verwonderen, want mijn makkers en ik speelden graag in het water. Op een keer  moest ik van mijn moeder na de school brood gaan halen bij bakker Van Duyse, rechtover de kerk. Zo was ik , beladen met 4 broden in een zak op mijn rug, onder de bekoring bezweken om met mijn makkers over de sloten te springen. Plots had ik het zitten: een niet zo stevige dam deed me achterover in het water belanden. Al proestend geraakte ik aan de kant. De broden waren naar de vaantjes, zacht geweekt in dat vuile water. Dit was op dat ogenblik nog zo erg niet, maar dat zij u dan nog stonden uit te lachen, dat was erger.

Ik trok als een hond, met de staart tussen de benen naar huis, op weg naar de onvermijdelijke uitbrander. Moeder begon met: "zie u daar nu staan met die stinkkleren aan, en dat brood, nog goed voor de varkens! Waarom legt ge dat brood niet opzij wanneer ge over de sloten gaat springen”?      

Bij Karel De Wilde waren eens twee jongens van den Doel op bezoek. Ze gingen met ons mee naar school. Vroeger waren er overal wespen en zoals ge weet kunnen die pijnlijk steken. Op een keer hadden we weer een nest gevonden in een graskant. Onze liefhebberij was die wespen kwaad maken... tot er iemand een steek had gekregen. Dan was de leut er af natuurlijk. Deze keer waren de jongens van Doel erbij. Peer Lodden, die een stok had, werd aangemoedigd door de Doelenaren op zijn Doels, dat klonk zo: "Petroes, ge moet met dat stoeksken in een hoeleken peuteren". Petrus deed dat ook, maar had rap drie à vier steken in zijn gelaat. Zo trok hij al schreiend naar school. De leute was er weer een tijdje vanaf, tot wij een volgende keer een nest wespen vonden.

                                                                                                                                                                                                                  Victor Ivens

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

© 2011 - 2018 meerdonkopzijneigen.be